Jak dostać błąd kompilacji, gdy ktoś doda przypadek do unii i zapomni go obsłużyć?

Przepis

type Shape =
  | { kind: 'circle'; r: number }
  | { kind: 'square'; side: number }

function assertNever(value: never): never {
  throw new Error(`Unhandled: ${JSON.stringify(value)}`)
}

function area(shape: Shape): number {
  switch (shape.kind) {
    case 'circle':
      return Math.PI * shape.r ** 2
    case 'square':
      return shape.side ** 2
    default:
      return assertNever(shape)
  }
}

Build to kompiluje i sprawdza każdy wynik poniżej.

Jak to działa

1. 01

   function assertNever(value: never): never {

   Parametr o typie `never` nie przyjmuje niczego. Jedyną wartością, jaką da się przekazać, jest ta, którą kompilator już uznał za niemożliwą.

2. 02

   return assertNever(shape)

   W gałęzi domyślnej z każdego znanego przypadku już wrócono, więc `shape` zawęziło się do `never` i to się kompiluje. Dodaj trzeci kształt, a przestanie — w tym wierszu, nazywając typ, o którym zapomniałeś.

3. 03

   throw new Error

   Rzuca zamiast zwracać, bo wartość, która miała być niemożliwa, docierając w czasie wykonania jest błędem, a nie przypadkiem do wchłonięcia.

Co dostajesz

• ReturnType<typeof area>

  →number

• Shape['kind']

  →"circle" | "square"

• Extract<Shape, { kind: 'circle' }>

  →{ kind: "circle"; r: number; }

  To dyskryminator umożliwia zawężanie — jedna literalna właściwość, którą ma każdy składnik i której żadne dwa nie dzielą.

Gdzie to zawodzi

Działa tylko wtedy, gdy każdy przypadek zwraca albo rzuca. `break`, który przechodzi do domyślnego, zostawia `shape` niezawężone, a sprawdzenie po cichu przestaje cokolwiek sprawdzać.