Podziel

Rozwiązanie

type Split<S extends string, D extends string> =
  S extends `${infer Head}${D}${infer Tail}` ? [Head, ...Split<Tail, D>] : [S]

Najczęstsza błędna odpowiedź

type Split<S extends string, D extends string> =
  S extends `${infer Head}${D}${infer Tail}` ? [Head, Split<Tail, D>] : [S]

Bez rozwinięcia każdy wynik rekurencji zagnieżdża się o poziom głębiej: `["a", ["b", ["c"]]]`. To `...` spłaszcza rekurencję w jedną krotkę.

Linia po linii

1. `${infer Head}${D}${infer Tail}`

   Wnioskowanie z literału szablonowego jest zachłanne od lewej, więc `Head` wiąże najkrótszy przedrostek pozwalający dopasować resztę wzorca — dając pierwsze pole, nie ostatnie.

2. [Head, ...Split<Tail, D>]

   Rozwinięcie wstawia krotkę z rekurencji w miejscu, więc każdy poziom dokłada jeden element do płaskiego wyniku.

3. : [S]

   Nie został już żaden separator. Cały pozostały łańcuch to ostatni fragment, opakowany w krotkę, żeby rozwinięcie powyżej miało co wstawić.

Do zapamiętania

Rekurencyjne typy łańcuchowe rozkładają się od głowy i składają z powrotem rozwinięciami. Zapomniane rozwinięcie to najczęstszy błąd przy budowaniu list na poziomie typów.