Podziel na części

Rozwiązanie

type Chunk<
  T extends readonly unknown[],
  N extends number,
  Acc extends unknown[] = [],
> = Acc['length'] extends N
  ? [Acc, ...Chunk<T, N>]
  : T extends readonly [infer H, ...infer R]
    ? Chunk<R, N, [...Acc, H]>
    : Acc extends []
      ? []
      : [Acc]

Najczęstsza błędna odpowiedź

type Chunk<
  T extends readonly unknown[],
  N extends number,
  Acc extends unknown[] = [],
> = Acc['length'] extends N
  ? [Acc, ...Chunk<T, N>]
  : T extends readonly [infer H, ...infer R]
    ? Chunk<R, N, [...Acc, H]>
    : [Acc]

Prawie dobrze i błędnie tylko tam, gdzie najtrudniej to zauważyć. Bez strażnika `Acc extends []` puste wejście daje `[[]]` — krotkę z jedną pustą grupą — zamiast `[]`. Wejście dzielące się bez reszty trafia w tę samą ścieżkę i zyskuje pustą grupę na końcu.

Linia po linii

1. Acc['length'] extends N

   Test pełnej grupy jest pierwszy, przed obejrzeniem wejścia. Osiągnięcie `N` wypuszcza grupę i zaczyna od nowa z domyślnym pustym akumulatorem, bo `Chunk<T, N>` pomija trzeci argument.

2. Acc extends [] ? [] : [Acc]

   Wejście się skończyło. Albo ostatnia grupa jest pusta — poprzednia zamknęła się dokładnie na granicy i nie ma czego wypuszczać — albo trzyma krótką grupę końcową, która należy do wyniku.

Do zapamiętania

Rekurencje z dwoma wyjściami wymagają sprawdzenia obu. Przypadek graniczny, w którym wejście dzieli się bez reszty, wymyka się najłatwiej — i akurat jego ręcznie pisany przykład zwykle unika.