Zagadnienie 7 z 12

infer

`infer` to dopasowanie wzorca. Opisujesz oczekiwany kształt, wstawiasz `infer X` tam, gdzie siedzi interesujący fragment, a kompilator rozwiązuje `X`. Większość pomocników wyciągających z biblioteki standardowej to jeden warunek z jednym `infer` we właściwym miejscu.

Działa wszędzie, gdzie może pojawić się typ

type Unwrap<T> = T extends Promise<infer Inner> ? Inner : T
type Element<T> = T extends (infer E)[] ? E : never
type Returns<T> = T extends (...a: never[]) => infer R ? R : never
type Head<T> = T extends [infer H, ...unknown[]] ? H : never
type Rest<S> = S extends `${string}-${infer R}` ? R : never

Obietnice, tablice, zwracane typy funkcji, pozycje w krotce, wzorce łańcuchów — mechanizm jest za każdym razem ten sam. Zmienia się tylko otaczający kształt — dlatego nauka jednego uczy wszystkich.

Ograniczanie tego, co zostaje związane

// Without the constraint, F is unknown and cannot be
// interpolated into a template literal.
type First<T> = T extends [infer F extends string, ...unknown[]]
  ? `${F}!`
  : never

`infer` może nieść własną klauzulę `extends`, która zawęża wiązanie i pozwala użyć wyniku tam, gdzie wymagany jest konkretny rodzaj typu. Bez niej często dostajesz `unknown`, a błąd pojawia się linijkę po przyczynie.

Najczęstsza błędna odpowiedź

// Intent: get the return type of any function.
type Returns<T> = T extends () => infer R ? R : never

Returns<() => string>          // string
Returns<(a: number) => string> // never — pattern demands zero parameters

// Fixed: never[] in parameter position accepts any signature,
// because parameters are checked contravariantly.
type Returns2<T> = T extends (...a: never[]) => infer R ? R : never

Wzorzec musi być tak pobłażliwy jak wejścia, które chcesz dopasować. Typ funkcji bez parametrów pasuje tylko do funkcji bez parametrów, więc wszystko inne po cichu wpada w gałąź fałszywą.

Ćwiczenie

Wyciągnij typ elementu z typu tablicy.

Spróbuj

type ElementOf<T> = ???

type ElementOf<T> = ???

ElementOf<string[]>—
→ string
ElementOf<number>—
→ never

Do zapamiętania

Opisz kształt, zaznacz dziurę przez `infer` i pozwól kompilatorowi ją wypełnić. Jeśli nic nie pasuje, to wzorzec jest surowszy niż wejście — nie odwrotnie.