Typ zwracany

Rozwiązanie

type MyReturnType<T> = T extends (...args: never[]) => infer R ? R : never

Najczęstsza błędna odpowiedź

type MyReturnType<T> = T extends () => infer R ? R : never

Wzorzec bez parametrów pasuje tylko do funkcji bez parametrów, więc (a: number) => boolean wpada do never. Wzorzec musi być pobłażliwy wobec parametrów, by być pobłażliwym wobec sygnatur.

Linia po linii

1. (...args: never[]) => infer R

   Ponieważ parametry są kontrawariantne, lista parametrów never[] jest przypisywalna *z* każdej innej listy. To bezpieczny sposób na zapisanie „funkcja dowolnego kształtu” bez sięgania po any.

2. infer R

   infer w pozycji zwracanej prosi kompilator o rozwiązanie tego, co tam stoi. To ten sam mechanizm co wnioskowanie typu elementu z tablicy — zmienia się tylko pozycja.

Do zapamiętania

infer można umieścić wszędzie tam, gdzie we wzorcu może pojawić się typ. Większość pomocników wyciągających z biblioteki standardowej to jeden warunek z jednym infer we właściwym miejscu.