Odwróć

Rozwiązanie

type Reverse<T extends readonly unknown[]> =
  T extends readonly [infer H, ...infer R] ? [...Reverse<R>, H] : []

Najczęstsza błędna odpowiedź

type Reverse<T extends readonly unknown[]> =
  T extends readonly [infer H, ...infer R] ? [H, ...Reverse<R>] : []

To poprawnie rekurencyjnie odbudowuje krotkę w tej samej kolejności, w jakiej ją rozłożyło — czyli jest wymyślną funkcją tożsamościową. Odwrócenie zależy wyłącznie od tego, po której stronie rozwinięcia trafi głowa.

Linia po linii

1. [infer H, ...infer R]

   Klasyczny podział na głowę i ogon. `H` wiąże pierwszy element, `R` wiąże krotkę całej reszty.

2. [...Reverse<R>, H]

   Głowa dołączana jest *po* odwróconym ogonie. Pierwszy element wejścia trafia więc na koniec, a każdy poziom rekurencji przesuwa swoją głowę o jedno miejsce dalej.

Do zapamiętania

Rekurencja głowa-ogon odbudowuje krotkę element po elemencie; kolejność składania to jedyne, co odróżnia kopię od odwrócenia, filtra czy mapowania.