Spłaszcz

Rozwiązanie

type Flatten<T extends readonly unknown[]> =
  T extends readonly [infer H, ...infer R]
    ? H extends readonly unknown[]
      ? [...Flatten<H>, ...Flatten<R>]
      : [H, ...Flatten<R>]
    : []

Najczęstsza błędna odpowiedź

type Flatten<T extends readonly unknown[]> =
  T extends readonly [infer H, ...infer R]
    ? H extends readonly unknown[]
      ? [...H, ...Flatten<R>]
      : [H, ...Flatten<R>]
    : []

Rozwinięcie `H` wprost zdejmuje dokładnie jedną warstwę, więc `[[[1]]]` spłaszcza się do `[[1]]` i koniec. Głowę też trzeba spłaszczyć rekurencyjnie — to nie jest jedynie pojemnik do otwarcia, lecz cała zagnieżdżona struktura.

Linia po linii

1. H extends readonly unknown[]

   Gałąź decydująca, czy ten element trzeba otworzyć. `readonly unknown[]` pasuje zarówno do krotek modyfikowalnych, jak i tylko do odczytu, więc żadna nie zostanie wzięta za wartość skalarną.

2. [...Flatten<H>, ...Flatten<R>]

   Dwa wywołania rekurencyjne: jedno schodzi w zagnieżdżenie, drugie idzie wzdłuż krotki. Ta para czyni spłaszczanie zupełnym, a nie jednopoziomowym.

Do zapamiętania

Rekurencja w jednym kierunku przechodzi listę; w dwóch — drzewo. Większość błędów „zeszło tylko o poziom” to brak drugiego wywołania rekurencyjnego.