Wyrzuć nulle

Rozwiązanie

type Defined<T> = T extends null | undefined ? never : T

Najczęstsza błędna odpowiedź

type Defined<T> = [T] extends [null | undefined] ? never : T

Owinięcie w krotkę wyłącza dystrybucję, a dystrybucja jest dokładnie tym, czego ta zagadka potrzebuje. string | null jest teraz sprawdzane jako całość: nie da się go przypisać do null | undefined, więc warunek wybiera gałąź fałszywą i oddaje unię w niezmienionej postaci, z null w środku.

Linia po linii

1. T extends null | undefined ? never : T

   Ponieważ T jest gołe, to wykonuje się raz na składnik. string przeżywa, null staje się never, a wyniki są z powrotem sklejane w unię.

2. never

   Zamiana składnika w never to sposób na jego usunięcie: string | never upraszcza się do string i nikt niczego nie musi filtrować.

Do zapamiętania

Dystrybucja to funkcja, nie przypadek. Po owinięcie [T] sięgaj tylko wtedy, gdy pytasz o unię jako całość — i nigdy, gdy chcesz edytować jej składniki.